«تیرکان» روایت کشف دوبارهی چوب است؛ جایی که یاد دیروز و نیاز امروز در سکوتی سنجیده به هم میرسند. پنجرههای کشوییِ شیشهای، نگاه را نیمهپنهان به درون میبرند و حس کنجکاوی را بیدار میکنند. کشوهای میانی با فشاری آرام گشوده میشوند و بیهیچ صدایی جای وسایل روزمره را مرتب میکنند. تقسیمبندی دقیق در بخش پایین، ریتمی منظم به چیدمان میدهد و حضور گرم چوب را پررنگتر میسازد. «تیرکان» نه فقط بوفهای برای نگهداری، که صحنهای است برای نمایش نظم پنهان خانه؛ تلفیقی از خاطره و کارکرد که در هر اتاق، داستانی تازه میسازد.